Język

Zrąb języka utworzony jest przez MIĘŚNIE POPRZECZNIE PRĄŻKOWANE.

Dzielimy je na dwie grupy:

• mięśnie łączące z otoczeniem (zewnętrzne) swój przyczep początkowy mają na kości, kończą się zaś wewnątrz języka. Ich zadaniem jest zmiana położenia całego narządu. Zaliczamy do nich
  • mięsień bródkowo-językowy (łac. m. genioglossus) – wysuwa nasadę języka do przodu, przyciska do dna jamy ustnej i pociąga kość gnykową i nagłośnię do przodu,
  • mięsień rylcowo-językowy (łac. m. styloglossus) – pociąga język ku tyłowi i ku górze, pochyla grzbiet języka na bok i uczestniczy w połykaniu,
  • mięsień gnykowo-językowy (łac. m. hyoglossus) – pociąga język ku dołowi i tyłowi, cofając tym samym wysunięty język do jamy ustnej.
• mięśnie własne języka (wewnętrzne); swoje przyczepy wywodzą z łącznotkankowych składników samego języka. Ich rolą jest zmiana kształtu narządu. Są to mięśnie:
  • mięsień podłużny górny (łac. m. longitudinalis superior) – skraca i poszerza język, unosi jego koniec do góry,
  • mięsień podłużny dolny (łac. m. longitudinalis inferior) – skraca język, opuszcza koniec języka wysuniętego,
  • mięsień poprzeczny języka (łac. m. transversus linguae) – zwęża język, wypukla i wpukla go tworząc rynienkę,
  • mięsień pionowy języka (łac. m. verticalis linguae) – spłaszcza język, poszerza go i wydłuża, wywołuje głęboką, podłużną rynienkę.

Większość mięśniówki trzonu języka przyczepia się do mocnej warstwy łącznotkankowej, łączącej ją z błoną śluzową. Nosi ona nazwę rozcięgna języka. Język posiada także niepełną przegrodę z blaszki tkanki łącznej, dzielącą mięśniówkę języka na połowę prawą i lewą. Przyczepiają się do niej włókna mięśnia poprzecznego języka.


UNERWIENIE:

Można wyróżnić trzy typy nerwów zaopatrujące język:

• ruchowe:
  • nerw podjęzykowy (XII) (łac. n. hypoglossus)
• czuciowe:
  • nerw językowy (V3) (łac. n. lingualis), gałąź nerwu żuchwowego.
  • nerw językowo-gardłowy (IX) (łac. n. glossopharyngeus)
  • nerw krtaniowy górny (łac. n. laryngeus superior) gałąź nerwu błędnego (X)
• dostarczające wrażenia smakowe:
  • włókna struny bębenkowej (łac. chorda tympani), gałęzi nerwu twarzowego biegnące w nerwie językowym przewodzą impulsy z brodawek grzybowatych
  • nerw językowo-gardłowy zaopatruje również brodawki okolone i liściate